37 tydzień ciąży

Począwszy od trzydziestego siódmego tygodnia ciąży tkanka tłuszczowa dziecka codziennie wzrasta o około 25 gramów. Do porodu dziecko osiągnie około 3 kg wagi. Jednak zdarza się, że dziecko warzy więcej – jeżeli jego waga będzie wynosić ponad 4 kg, wykonane zostanie cesarskie cięcie. Tak duża waga znacznie utrudniłaby przejście dziecka przez kanał rodny.

Pęcherzyki płucne są już w pełni uformowane. Oznacza to, że płuca rozwinęły się całkowicie, a zatem dzieci urodzone w 37 tygodniu ciąży mogą już samodzielnie oddychać powietrzem.

Rozwój płodu jest już zakończony – teraz maluch po prostu przybiera na wadze. Z tego powodu waza się, ze dziecko jest już właściwie donoszone i poród w tym terminie nie stanowi dla niego zagrożenia. Poród może nastąpić praktycznie w każdej chwili.

Dziecko zaczyna wstawiać główkę do kanału miednicy. Ucisk na koście miednicy jest teraz przez kobietę odczuwany dosyć dotkliwie. Uczucie ciężkości w dole brzucha wzmaga się. Wiązadła w okolicach miednicy są bardzo rozluźnione, co może spowodować rwę kulszową – nieprzyjemne, bolesne uczucie mrowienia i drętwienia mięśni w odcinku lędźwiowym. Uciśnięte nerwy kulszowe mogą wywoływać ból w nogach.

Chodzenie i stanie jest teraz dla kobiety dosyć uciążliwe. Wiele kobiet podczas chodzenia ma wrażenie, że dziecko wypada z brzucha. To tylko subiektywne odczucie, ale w praktyce takie nagłe „wypadnięcie” dziecka jest niemożliwe.

Teraz każdego dnia umysł kobiety jest zaprzątnięty myślami o porodzie. Jest to szczególnie stresujące dla tych kobiet, które jeszcze nie rodziły. Jednak stres udziela się również tym, które maja już za sobą poród.

Typowe lęki u schyłku trzeciego trymestru dotyczą przebiegu porodu, obawy przed bólem i ewentualnymi komplikacjami podczas porodu, a także strachem przed nowymi obowiązkami. Ciężarna zastanawia się, czy sprawdzi się w roli matki i czy będzie potrafiła odpowiednio zająć się dzieckiem. Takie obawy są bezzasadne, ponieważ matka instynktownie potrafi zaopiekować się dzieckiem we właściwy sposób.